by minato on Flickr.
Seni özlemeyi bile ezberledim ben. Önce hafiften bir yutkunma oluyor. Sonra boğazıma bir yumru takılıyor. Geçmiyor o yumru. Nefes alamıyorum. Gitgide aşağı iniyor, kalbimi, tüm göğsümü kaplıyor. Yutkunamakla kalmayıp, acı çekiyorum. Her an yokluğun batıyor göğsüme. Her an yokluğunu hissediyorum. Kalbim üşüyor, acıyor, parçalanıyor. Seni özlüyorum ya, sanki nefes alıyorum ama yaşamıyorum gibi. Sonra adını geçiyorum içimden. 2 hece, beni öylesine kötü yapıyor ki. Sesin geliyor sonra aklıma. Bana anlattıkların. O yumru, kocaman bir taş olup oturuyor mideme. O taş sanki hiç gitmeyecekmiş gibi ağır. Yürüyemiyorum, uyuyamıyorum, yemek yiyemiyorum, gülemiyorum. Hiçbir şey yapamıyorum. O taş o kadar ağır geliyor ki, yaşayamıyorum. Sen yoksun ya, o taş hiç gitmiyor. Sensiz nefes alıyorum ama yaşayamıyorum. O taş beni bitiriyor, o kocaman taş beni yok ediyor. Yokluğun, beni bitiriyor…
(selfexpressionteenageaggresion gönderdi)
Bu kitapları okurken biraz zorlanabilirsiniz.
Tasarım koltukların farkını hissedin.
